Ι.ΣΤ.Ο.Σ.

ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΑΔΥΝΑΤΗ Η "ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΕΧΘΡΟΥ" ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Στο πεδίο των Διεθνών Σχέσεων αλλά και του Πολιτικού Πολέμου, ο όρος "Συγχώρεση Εχθρού" σημαίνει τον χρόνο που χρειάζεται ένας ηττημένος λαός για να συγχωρέσει τον λαό που τον νίκησε και αντί για προσπάθεια απελευθερώσεως ή επανακτήσεως των χαμένων εδαφών και γοήτρου να μπορέσει να δημιουργήσει με τον κατακτητή του μια διπλωματική και προπάντων κοινωνική σχέση.

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά, ειδικότερα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπως η υποστήριξη στην Αμερική από τους γερμανούς που ζούσαν στην Δυτική Γερμανία. Βέβαια σε αυτή την περίπτωση είχε ισχύ το γεγονός ότι η Αμερική είχε επενδύσει πάρα πολλά κονδύλια στην Δυτική Γερμανία για να διατηρήσει την παραγωγή των εργοστασίων της καθώς και ότι οι τότε δυτικογερμανοί ήταν πολύ ευχαριστημένοι που ανήκαν στην αμερικανική σφαίρα επιρροής και όχι στην σοβιετική, όπως οι συμπατριώτες τους στην Ανατολική Γερμανία.

Επίσης ας αναλύσουμε την περίπτωση της παράδοσης της Ιαπωνίας την 15η Αυγούστου του 1945. Συγκεκριμένα στις 28 Αυγούστου 1945 η Ιαπωνία πέρασε στον έλεγχο της Ανώτατης Διοίκησης για τις Συμμαχικές Δυνάμεις που όμως δεν συμπεριλάμβανε την Σοβιετική Ένωση.

Γενικότερα με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν υπήρξαν πράξεις ολιστικής γενοκτονίας του γηγενούς πληθυσμού της κάθε ηττημένης χώρας, αντιθέτως είτε υπήρξε υποταγή μέσω χρηματοδότησης (αμερικανικό μοντέλο) είτε υποταγή μέσω των όπλων (σοβιετικό μοντέλο). Με αυτό τον τρόπο αποδείχτηκε από τα ιστορικά γεγονότα ότι η προσέγγιση των αμερικάνων ήταν πιο σωστή στο να ξεφτίσει από την μνήμη των κατακτημένων λαών η αμερικανική κατοχή των κρατών τους μέσω των εκάστοτε ελεγχόμενων κυβερνήσεων.

Πάντως σε καμία παραπάνω περίπτωση δεν υπήρξε γενοκτονία σε πολύ μεγάλο βαθμό του υπάρχοντος εθνικού πληθυσμού μαζί με βίαια αντικατάσταση του με εποίκους από τον πληθυσμό του κατακτητή.

Αντιθέτως σε όλες τις πολεμικές αναμετρήσεις με της Ελλάδος με την τουρκία ανά τους αιώνες, όποια Ελληνική περιοχή έπεφτε στα χέρια των τούρκων ο γηγενής Ελληνικός πληθυσμός εξαναγκαζόταν σε εξανδραποδισμό, δουλεία και γενοκτονία.

Επίσης είναι αξιοπρόσεκτο ότι οι νικήτριες χώρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν χρειάστηκε να κάνουν μεγάλη προσπάθεια προπαγάνδας για να επέλθει η προαναφερόμενη συγχώρεση εχθρού. Δηλαδή αυτή η προσπάθεια περιορίστηκε σε κάποια βιβλία ιστορίας που προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία με πιο μειλίχιο τρόπο, αν και σίγουρα σε μερικές περιπτώσεις δεν βρίσκουν κοινή συναίνεση μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επεξήγηση των σχέσεων μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας από τον Φρανσουά Μιττεράντ στο βιβλίο του "Περί Γερμανίας Περί Γαλλίας" όπου βλέπει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως το πρώτο βήμα για την ενοποίηση της Ευρώπης και όχι για την συνέχεια της αντιπαράθεσης μεταξύ των σχετικών χωρών.

Όμως οι οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις των ευρωπαϊκών κρατών δεν είναι σήμερα σε συνεχή και ακραία αντιπαράθεση, μεγάλη απόδειξη η σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως σε αυτή την ακραία αντιπαράθεση βρίσκεται η Ελλάδα με την τουρκία.

Αντιθέτως το παραμύθι της Ελληνοτουρκικής φιλίας ή προσπάθειας συμφιλίωσης ή συγχώρεσης του εχθρού από τους Έλληνες έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις στυγνής παραπληροφόρησης μέσω αναίσχυντης προπαγάνδας στην Ελλάδα.

Δυστυχώς υπήρξαν συστηματικές προσπάθειες από τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης που στόχευαν στην εξάλειψη της μνήμης των βαρβαροτήτων των τούρκων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το 2003 με το επαίσχυντο βιβλίο της στ' δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, όπου βρήκε κρατική χρηματοδότηση και προώθηση πρώτα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και έπειτα της ΝΔ, όπου η αγωνιώδης και αιματηρή προσπάθεια της εκκένωσης της Σμύρνης από τον Ελληνικό πληθυσμό για να μην σφαγεί από τον βάρβαρο τουρκικό στρατό αναφέρθηκε ως "συνωστισμός" στις ευαίσθητες ψυχές των δωδεκάχρονων Ελληνόπουλων.

Παράλληλα υπάρχει μια μεγάλη προσπάθεια από την πλευρά των αριστερών οργανώσεων και πολιτικών φορέων για την εξάλειψη της εχθρότητας των Ελλήνων ενάντια στις επαίσχυντες βαρβαρότητες των τούρκων. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι οι εκδηλώσεις του αριστερού Ινστιτούτου Νίκου Πουλαντζά που έστησε ολόκληρη "επετειακή εκδήλωση-ημερίδα με αφορή την επέτειο 100 χρόνων από το 1922 και θέμα Τραύμα, συλλογική Μνήμη, επανόρθωση μέσω του “άλλου”(?)", στην Αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης στις 6 Μαΐου 2022.

Το εννοιολογικό περιεχόμενο αυτής της εκδήλωσης είναι ίδιο με την γλώσσα "Newspeak" του George Orwell. Επεξηγηματικά στο βιβλίο του "1984" ο Orwell εξηγεί ότι η Newspeak είναι μια ελεγχόμενη γλώσσα που έχει κατασκευαστεί για να υποστηρίζει τις ιδεολογικές απαιτήσεις ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος. Αναλυτικά προσπαθεί να αποδώσει νέες ερμηνείες σε ήδη υπάρχοντα γεγονότα ή έννοιες που να εξυπηρετούν την ιδιαίτερη ατζέντα του ολοκληρωτικού καθεστώτος.

Στο πρόγραμμα του Ινστιτούτου Πουλαρτζά διαβάζουμε ότι η μνήμη για τις τουρκικές βαρβαρότητες έχει σημασία αλλά δεν θα πρέπει "ωστόσο, αυτή να μετατρέπεται σε καθήλωση σε απολυτοποιημένες τραυματικές στιγμές του παρελθόντος ενός εθνικού εαυτού. Αν αντιμετωπίζεται η Ελληνική περίπτωση ως μοναδική και ιδιαίτερη τότε ευνοείται το αφήγημα του ξεριζώματος ενός ομοιογενούς Ελληνισμού από την τουρκική βαρβαρότητα.

Αντιθέτως, θα πρέπει το 1922 να τοποθετείται μέσω μιας διεπιστημονικής και συγκριτικής προσέγγισης στο διεθνές πλαίσιο της εποχής κατάρρευσης τριών αυτοκρατοριών, να συνδέεται με το σήμερα ενεργοποιώντας τις απωλεσθείσες εναλλακτικές δυνατότητες του παρελθόντος, να ανοίγεται στο παρόν, στη φαντασία και στο μέλλον.

Μέσω της αναγνώρισης του τραυματικού βιώματος όχι ως μοναδικού αλλά ως κοινού βιώματος και άλλων, μετατρέπεται η μνήμη σε κατανόηση και γνώση, φωτίζονται σκοτεινές πλευρές της συγκρότησης των πολιτικών και πολιτισμικών ταυτοτήτων στο σήμερα".


Είναι φανερό ότι η σύνταξη του παραπάνω εδαφίου είναι βάσει των προδιαγραφών μιας πολιτικής που προσπαθεί να εξαλείψει την μνήμη των στυγνών εγκλημάτων των τούρκων εναντίον των Ελλήνων, σε αυτή την περίπτωση την βαρβαρότητα των τούρκων στην Μικρασιατική Καταστροφή.

Ευτυχώς υπάρχει το πόρταλ tourkikanea.gr που συχνά αναδεικνύει την αυξανόμενη τουρκική κρατική προκλητικότητα θυμίζοντας παντού ότι οι τούρκοι είναι μια επιθετική ορδή που θέλει μόνο καταστροφή και γενοκτονία να φέρει στα μέρη που κατοικούν σήμερα οι Έλληνες. Συμπερασματικά οι Έλληνες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν τον σαφή και ισχύοντα τουρκικό κίνδυνο και σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να κάνουν συγχώρεση εχθρού με την Τουρκία.

Θεόδωρος Κωστής


ΥΓ. Ορολογία για την ευκολότερη ανάγνωση του κειμένου:

1. Διεθνείς Σχέσεις είναι οι επαφές μεταξύ κρατών με σκοπό την εύρεση μιας τομής που ιδανικά να ικανοποιεί αμφότερα τα εθνικά συμφέροντα τους αν και σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει η επικράτηση του ισχυρότερου κράτους, στο πλαίσιο του ευρύτερου πολιτικού διεθνούς συστήματος. Αυτές οι επαφές αποτελούν ένα κράμα διαμάχης, ανταγωνισμού αλλά και συνεργασίας, με συνεχή παλινδρόμηση μεταξύ πολέμου και ειρήνης.

2. Πολιτικός Πόλεμος είναι η χρήση όλων των διαθέσιμων πολιτικών & επικοινωνιακών μέσων από ένα κράτος για την καταπολέμηση ενός άλλου κράτους ή πολιτικής οντότητας. Ειδικότερα τα μέσα του πολιτικού πολέμου θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως έξυπνα, πονηρά, νόμιμα, ανήθικα, φανερά και μυστικά. Δηλαδή βασικός σκοπός του Πολιτικού Πολέμου είναι ο εξαναγκασμός και η εξασθένιση του αντιπάλου στα κύρια πεδία της λειτουργίας του σε επίπεδο κράτους ή οργανισμού, όπως η ιδεολογία, η διπλωματία, η οικονομία και η εμπορική πολιτική.  

Μοιραστείτε το στο Twitter !


"Αν κάποιος μάθει καλά Ελληνικά, μπορεί να βρει σχεδόν ολόκληρη την ποίηση στον Όμηρο" Ezra Pound


2022 copyright istos.net.gr