Ι.ΣΤ.Ο.Σ.

ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…..ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Θα εξαντλήσει την τετραετία ο Μητσοτάκης ή όχι;
Το μεγάλο δίλημμα που απασχολεί τον ελληνικό λαό αυτές τις μέρες κατά τα θεσμικά ΜΜΕ αλλά και σύμφωνα με πολλές «έγκριτες» ιστοσελίδες. Γιατί εάν δεν την εξαντλήσει θα γίνουν εκλογές (σώπα!!).

Άπαντα τα κόμματα προτάσσοντας το κοινοβουλευτικό τους ήθος (απρεπής νεολογισμός – κοινοβουλευτισμός και ήθος μαζί), τηρούν σιγήν ιχθύος ενώ ταυτόχρονα το ένα μετά το άλλο έχουν ξεκινήσει προετοιμασίες για το ψηφολόϊ. Δηλαδή η γριά είναι καλά στην υγεία της αλλά καλού – κακού φωνάχτε τέσσερεις!

Οι «αρχηγοί» των κομμάτων κατόπιν τριετούς κοινοβουλευτικής ραστώνης μετ’ αποδοχών υποχρεούνται να περιφέρουν τα ταλαιπωρημένα τους σαρκία ανά την επικράτεια. Οι αργόμισθες αυλές προετοιμάζουν «τας εκστρατείας», τις καμπάνιες, δηλαδή τα προκάτ ταξιδάκια για να κελαηδήσουν τα προκάτ ποιήματα ανάμεσα στις σχετικές μάσες, τις σχετικές βόλτες, τους σχετικούς ύπνους και τις όποιες άλλες τερπνές ενασχολήσεις.

Αι ακριτικαί νήσοι έχουν ήδη κατακτήσει την πολιτική προτεραιότητα σε επισκέψεις καθότι υπάρχει ήδη πολιτικό-εκλογικό ενδιαφέρον (αρπαχτές) εξ’ αιτίας της τεταμένης κατάστασης μετά της γείτονος. Η κυβέρνηση έδωσε το έναυσμα μέσω παροχών – επιστροφών σε καύσιμα και ενέργεια. Φαίνεται ότι οι «καλοσύνες» θα έχουν και κάποια συνέχεια. Δεν είναι λοιπόν λίγοι αυτοί που διατείνονται ότι «εισήλθαμε» σε άτυπη και μακρόσυρτη προεκλογική περίοδο. Μπράβο μας!

Όλες οι αποχρώσεις του παρδαλού πολιτικού μας στερεώματος, από τις παρατάξεις της ευρύτερης αριστεράτζας, οδεύοντας μέσω της προοδευτικής κεντροαριστεράς, του χαλαρού κέντρου, των φιλελευθέρων κομμάτων έως τους σχηματισμούς των διαφόρων πατριωτικών συσπειρώσεων, βρίσκονται σε προεκλογικό πυρετό.

Αυτή τη φορά ένα μεγάλο ποσοστό του «κυρίαρχου ελληνικού λαού» αδιαφορεί πλήρως. Και εξηγούμαι: Όλες αυτές οι αγέλες του κοινοβουλευτικού συστήματος έχουν εκ γενετής αποστασιοποιηθεί από κάθε ανθρώπινη αρετή. Απεχθάνονται την εντιμότητα και την αξιοπρέπεια. Φοβούνται και αποφεύγουν την αλήθεια. Κρύβονται από τη δικαιοσύνη. Γι’ αυτό και δεν αισχύνονται όταν προετοιμάζουν προεκλογικές καμπάνιες για να απευθυνθούν και να πείσουν τον ελληνικό λαό, ένα λαό που με μετρήσεις του δικού τους συστήματος εμπιστεύεται τα ΜΜΕ σε ποσοστό 12% και τα πολιτικά κόμματα σε ποσοστό 17%. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι τα συγκεκριμένα ποσοστά στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρότερα. Οι κοινοβουλευτικές ψήφοι δεν είναι ΨΗΦΟΙ ΠΙΣΤΗΣ. Είναι ψήφοι ανάγκης, συμφέροντος, διαπλοκής και (μην σας φαίνεται περίεργο) ψήφοι προσωπικών συμπλεγμάτων.

Τώρα εστιάζοντας στους διάφορους πατριωτικούς και «εθνικιστικούς» σχηματισμούς, διακρίνουμε μία απογοητευτική και αποκρουστική εικόνα. Κάποιοι έχουν συνάψει πολιτικούς αρραβώνες για να αθροίσουν δυνάμεις (ψήφους) ενώ κάποιοι άλλοι που αισθάνονται περισσότερο προβεβλημένοι και «θελκτικοί» κρατάνε όλο το τσιφλίκι για την πάρτη τους. Σε κάθε ερώτηση για σύμπλευση (όχι ότι αυτό θα ήταν πολιτικά ορθό) δίνουν την εύκολη απάντηση κλισέ: Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές σε όλους, δηλαδή όποιος θέλει συνεργασία θα γίνει υποτελής μου και θα εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του ως απλό μέλος.

Το ίδιο εύκολα είναι και όλα τα υπόλοιπα. Θα αναφερθώ σε κάποιους συγκεκριμένους και την άθλια εικόνα που παρουσιάζουν στα «συνέδριά τους», και που ονομάζουν τους εαυτούς τους εθνικιστές. Ένα κακέκτυπο παλαιότερων άρρωστων καταστάσεων. Διάφοροι κύριοι και κυρίες με εντελώς αστικό ύφος και αστική νοοτροπία ανεβαίνουν στο μικρόφωνο και διαβάζουν το ολιγόλεπτο λογίδριο σε ένα ολιγομελές αστικό κοινό. Πλέκουν το εγκώμιο του μεγάλου αρχηγού και στο τέλος υπογράφουν την αιώνια πίστη τους ( η οποία θα εξατμιστεί εάν το εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο) δίπλα στην κάρτα που αναγράφει την πολυετή επαγγελματική τους ιδιότητα και – προ πάντων- την εκλογική περιφέρεια που θα είναι υποψήφιοι. Αυτοί λοιπόν είναι Εθνικιστές!! Ο δε μεγάλος ηγέτης τους είναι υπεράνω κάθε αμφισβήτησης. Είναι ο φορέας του νέου εθνικισμού, με νέους τρόπους, νέες ιδέες νέο πνεύμα. Η εγγύηση της επιτυχίας. Ρε ποιους κοροϊδεύετε! Ξεχάσατε το πρόσφατο παρελθόν και τα τερτίπια της τότε «εθνικιστικής ηγεσίας;» Ποιος ήταν κατά 70% συνυπεύθυνος για την καταστροφική πορεία εκείνης της προσπάθειας; Ποιος λάμβανε μόνος του αποφάσεις με τη συναίνεση του τότε αρχηγού; Ποιος ήταν πρωτεργάτης στο να διαλυθεί κάθε γνήσια κινηματική προσπάθεια και το τότε κόμμα να αστικοποιηθεί, να γίνει προσωπολατρικό και στο τέλος να αφανιστεί; Αυτή είναι η «φρεσκαδούρα» που σας καθοδηγεί; Ευτυχώς οι γνήσιοι αγωνιστές τον έχουν πάρει γραμμή και κρατάνε αποστάσεις. Επειδή πλέον αποτελεί «must» και δείκτη σοβαρότητας και κύρους ένα «πολιτικό πρόγραμμα», όλοι έχουν συντάξει (έβαλαν πέντε - δέκα ανθρώπους για κάνα δίμηνο) ένα πλήρες (και καλά) πρόγραμμα που αναλύεται σε διαφόρους τομείς. Οικονομία, Παιδεία, Εθνικά θέματα, Κοινωνική πολιτική κλπ. Διαβάστε το πρόγραμμά μας για να δείτε πόσο ωραίοι είμαστε. Να καθίσουμε λοιπόν, να διαβάσουμε το πρόγραμμά σας. Το διαβάσαμε. Και τώρα τι γίνεται; Ε, τώρα πρέπει να σας ψηφίσουμε! Αλλά ακόμη και εάν κάποιος από εσάς εισέλθει στη βουλή το πρόγραμμά σας θα εφαρμοστεί; Τι καραγκιοζλίκια είναι αυτά;
Αγαπημένοι μου φίλοι, οφείλουμε να δούμε την αλήθεια όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι ή – ακόμη χειρότερα- όπως κάποιοι άλλοι μας λένε ότι είναι. Και εξηγούμαι: Εάν, υποθετικά, με κάποιο μεταφυσικό τρόπο, κάποιος από αυτούς παραλάμβανε τα ηνία της χώρας, θα μπορούσε να εφαρμόσει το πρόγραμμά του; Σαφώς και όχι!

Για να επιβάλλεις κατακλυσμιαίες αλλαγές στη διακυβέρνηση μίας χώρας διεφθαρμένης και άρρωστης από τον κοινοβουλευτισμό χρειάζεσαι 300000 εκπαιδευμένα στελέχη για να στελεχώσουν τον κρατικό μηχανισμό ώστε να εξασφαλιστεί η σωστή ροή πληροφοριών. Εσείς δεν διαθέτετε ούτε ένα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ. Αλλά και αυτό δεν θα ήταν αρκετό. Σήμερα οι υπουργικές αποφάσεις που είναι πολύ πιο soft και εύπεπτες επί της ουσίας ή δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται πλημμελώς και με μεγάλη καθυστέρηση. Μη μου πείτε ότι δεν το γνωρίζετε αυτό ως επίδοξοι σωτήρες του Έθνους.

Κατά συνέπεια πριν από την ανάληψη της εξουσίας ολόκληρος ο λαός πρέπει να είναι προετοιμασμένος ή τουλάχιστον εξοικειωμένος γι’ αυτό που θα ακολουθήσει. Πρέπει και αυτοί, οι πολλοί, που βρίσκονται ανάμεσα στα εκπαιδευμένα στελέχη να είναι υποψιασμένοι και πρόθυμοι, τουλάχιστον δεκτικοί. Διαφορετικά το εγχείρημα θα είναι πλήρης αποτυχία. Ούτε αυτό το γνωρίζετε;

Και πως θα γίνουν όλα αυτά τα δύσκολα που επιμελώς όλοι αποφεύγουν μένοντας στα μικρόφωνα, τα παρωχημένα λογίδρια και τις κάρτες υποψηφίων; Προφανώς με αυτό που επί χρόνια τονίζουμε με παρρησία: Τη δημιουργία ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ και όχι κόμματος.
Το κίνημα ως ζωντανός οργανισμός υπεράνω προσώπων, ως μία μεγάλη διογκούμενη οικογένεια, ως ένας κρυφός στρατός που διαρκώς βελτιώνεται και εξοπλίζεται ιδεολογικά και ηθικά. Αλλά αυτά τα πράγματα απαιτούν οργάνωση, διάθεση και δουλειά μέχρι ξεσκισίματος, στοιχεία που οι ψαλιδόκωλοι αστοί αποφεύγουν, αφού κουράζονται μόνο που τα ακούνε.

Καλή επιτυχία στη μακρόσυρτη, άτυπη (και άνευ νοήματος πέραν της πιθανής μισθοδοσίας) προεκλογική περίοδο. Θα τα ξαναπούμε κατά τη διάρκεια της νεκροψίας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ

Μοιραστείτε το στο Twitter !


"Αν κάποιος μάθει καλά Ελληνικά, μπορεί να βρει σχεδόν ολόκληρη την ποίηση στον Όμηρο" Ezra Pound


2022 copyright istos.net.gr