Ι.ΣΤ.Ο.Σ.

ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΜΠΑΪΝΤΕΝ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ή ΤΗΝ ΤΑΪΒΑΝ;

Ο κίνδυνος πολέμου με την Ρωσία λόγω της προσφάτου αναβιώσασας κρίσης στην Ουκρανία και με την Κίνα εξ αιτίας της αναζωπυρωμένης κρίσης στην Ταϊβάν το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι έχει σημαντικά αυξηθεί. Μπορεί όμως ο Μπάϊντεν και το πολεμοκάπηλο επιτελείο του να πάνε σε πόλεμο; Μάλλον όχι, διότι δεν είναι τόσο βλάκες.

Πρώτον, η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζει ότι δεν θα μπορούσε να κερδίσει έναν πόλεμο σε κανένα από τα δυο μέτωπα. Οι επιτελείς του Μπάϊντεν γνωρίζουν ότι όταν αρχίσουν να φτάνουν στο έδαφος των ΗΠΑ από την Ανατολική Ουκρανία ή τις παραλίες της Ταϊβάν οι σακούλες με τα πτώματα των αμερικανών στρατιωτών, τότε θα πυροδοτηθεί ένα τέτοιο αντιπολεμικό κίνημα που μπροστά του οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις εποχής Βιετνάμ θα μοιάζουν με σχολικές παρελάσεις.

Δεύτερον, μπορεί το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα και οι ιέρακες της Ουάσιγκτον να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους από την απειλή ενός πολέμου με την Ρωσία ή την Κίνα, αλλά ο ίδιος ο πόλεμος θα ήταν αντιπαραγωγικός καθώς η διάρκεια του θα ήταν σύντομη και καταστροφική. Τουτέστιν ο κίνδυνος πολέμου είναι πιο επικερδής από τον ίδιο τον πόλεμο, εξ άλλου μια ήττα απέναντι στην Ρωσία ή την Κίνα θα ανατίναζε τα θεμέλια του βαθέος κράτους της Ουάσιγκτον.

Η κυβέρνηση Μπάϊντεν είναι η πλέον ευπρόσβλητη στις επιταγές του βαθέος κράτους από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών. Η Ουκρανία και η Ταϊβάν δεν αποτελούν πρόσχημα για έναν πόλεμο, είναι το πρόσχημα για έναν εκτεταμένο Ψυχρό Πόλεμο που τόσο αγωνιωδώς επιζητεί το αμερικανοσιωνιστικό κατεστημένο. Το επιτελείο εθνικής ασφαλείας του Μπάϊντεν αποτελείται από ανθρώπους με τεράστιες διασυνδέσεις με το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, ένας δεύτερος Ψυχρός Πόλεμος και δη παρατεταμένος είναι για αυτούς το «μάννα εξ ουρανού», έτσι σε αυτό το στάδιο διαδικασίας η Ουκρανία και η Ταϊβάν αποτελούν τα απαραίτητα σημεία ανάφλεξης προς αυτή την κατεύθυνση.

Επί αυτού ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων Μαρκ Μίλεϊ προπαρασκευάζοντας τον νέο Ψυχρό Πόλεμο έκανε της εξής παρατήρηση στην πρόσφατη συνεδρίαση του ετήσιου Φόρουμ Ασφαλείας στον Άσπεν των ΗΠΑ (The 2021 Aspen Security Forum): «Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν διπολικός μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης. Τώρα μπαίνουμε σε έναν τριπολικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Κίνα ως μεγάλες δυνάμεις.
Με τις νέες τεχνολογίες μπαίνουμε σε έναν κόσμο που είναι δυνητικά πολύ πιο ασταθής στρατηγικά από τα τελευταία 40 έως 70 χρόνια». Αυτή η αναφορά του ανώτατου στρατιωτικού Μαρκ Μίλεϊ προφανώς σηματοδοτεί τον δεύτερο Ψυχρό Πόλεμο.

Αναφορικά με την Κίνα, οι ιέρακες στην κυβέρνηση, στο Κογκρέσο και στα μέσα ενημέρωσης είναι υπέρ της εγκατάλειψης των δυο βασικών πυλώνων της αμερικανικής πολιτικής που είναι, πρώτον, η από εποχής Νίξον-Κίσινγκερ (1970) αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και, δεύτερον, η δέσμευση ότι υπάρχει μια ενοποιημένη Κίνα που περιλαμβάνει την Ταϊβάν (Ανακοινωθέν της Σαγκάης που υπεγράφη από τον Νίξον το 1972). Θυμίζουμε ότι το Πεκίνο δεν διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με καμία χώρα που δεν αναγνωρίζει το Ανακοινωθέν της Σαγκάης (Shanghai Communiqué), ήτοι αυτό που αποκαλείται Αρχή της Ενιαίας Κίνας (One China Principle).

Αυτά που συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες σαφώς αντικατοπτρίζουν μια προσπάθεια ανατροπής των διπλωματικών σχέσεων που συμφωνήθηκαν από την δεκαετία 1970 μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας. Το βαθύ κράτος της Ουάσιγκτον προωθεί μια πολιτική μη αναγνώρισης της κινεζικής κυριαρχίας στην Ταϊβάν, πολιτική που απορρέει από την Αρχή της Ενιαίας Κίνας, και θέλει να δεσμευτούν οι ΗΠΑ στην στρατιωτική υπεράσπιση της νήσου Ταϊβάν σε περίπτωση σύγκρουσης με την ηπειρωτική Κίνα. Η αποστολή Αμερικανών πεζοναυτών στην Ταϊβάν με το πρόσχημα εκπαίδευσης των στρατευμάτων του νησιού, η πώληση όπλων αξίας 750 εκ. δολαρίων στην Ταϊπέι, οι προκλήσεις έναντι του Πεκίνου του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού στα Στενά της Ταϊβάν, αλλά και η τριμερής συμφωνία AUKUS έχουν μόνο ένα στόχο: Την αύξηση του κινδύνου και την διαμόρφωση του νέου Ψυχρού Πολέμου.

Αναφορικά με την Ουκρανία, η πολιτική που διαμορφώνουν οι ΗΠΑ είναι περίπου παράλληλη με αυτήν της Κίνας. Στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο του 2021 τα μέλη της Συμμαχίας με προτροπή των ΗΠΑ επιβεβαίωσαν την υποστήριξη τους να ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν στην πρόσφατη επίσκεψη του στο Κίεβο δήλωσε ότι «η υποστήριξη μας για την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας είναι αδιαπραγμάτευτη και οι ΗΠΑ παραμένουν ακλόνητες στην ενίσχυση της στρατηγικής μας συνεργασίας».
Το μήνυμα της Ουάσιγκτον στο Κίεβο είναι σαφές: Είμαστε μαζί σας ό,τι και να γίνει. Είναι όμως εξ ίσου πρόδηλο ότι οποιαδήποτε προσπάθεια ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα έχει την ίδια επίδραση στην Μόσχα όσο και η αποκήρυξη της «Ενιαίας Κίνας» στο Πεκίνο.

Οι εξελίξεις αναφορικά με την Ταϊβάν και την Ουκρανία είναι δυο όψεις του ιδίου νομίσματος, είναι δυο πλευρές της ίδιας πολιτικής. Και στις δυο περιπτώσεις, οι ΗΠΑ προσδοκούν την αύξηση του κινδύνου πολέμου με την Κίνα και την Ρωσία και ταυτόχρονα επιζητούν διατήρηση της στρατηγικής ασάφειας που είναι μέρος του Ψυχρού Πολέμου. Ναι μεν η αμερικανική κυβέρνηση λέει στους Ουκρανούς ότι θέλει να τους εντάξει στο ΝΑΤΟ, όμως ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας Γιένς Στόλτενμπεργκ τονίζει ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις (ένταξη διαιρεμένης χώρας αποκλείεται από το καταστατικό του ΝΑΤΟ). Η αμερικανική κυβέρνηση λέει ότι είναι στο πλευρό των Ταϊβανέζων, ο Μπάϊντεν στην (εικονική) Σύνοδο Κορυφής με τον Κινέζο ομόλογο του επαναλαμβάνει την δέσμευση των ΗΠΑ προς την «Ενιαία Κίνα».

Εν κατακλείδι, η Ταϊβάν και η Ουκρανία χρησιμεύουν ως δικαιολογία για τον Ψυχρό Πόλεμο, είναι ουσιαστικά στηρίγματα του βαθέος κράτους για να πολλαπλασιαστεί ο κίνδυνος πολέμου και να δικαιολογηθούν τα δισεκατομμύρια δολάρια που απορροφά ο «αμυντικός» προϋπολογισμός. Αυτό ουδόλως σημαίνει ότι μπορεί να απορριφθεί ο πόλεμος, αν όμως προκύψει, τα αποτελέσματα του θα εκθεμελιώσουν την αμερικανοσιωνιστική στρατηγική δεκαετιών.
Διότι ουδείς πιστεύει ότι μια χώρα που αναρτά στις πρεσβείες της λάβαρα των BLM και των LGBT μπορεί να βγει νικητής από έναν διμέτωπο πόλεμο έναντι της Ρωσίας και Κίνας.

Γ. Λιναρδής 

Μοιραστείτε το στο Twitter !

Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές.
Διονύσιος Σολωμός

2020 copyright istos.net.gr